دانشگاه شهید بهشتی رهیافت‌های سیاسی و بین ‌المللی 1735-739X 10 4 2019 10 23 Human Rights Conflict Between Iran and The United States مناقشه حقوق بشری ایران و آمریکا؛ هویت یا قدرت 81 101 99837 FA مرضیه کریمی دانشگاه گیلان رضا سیمبر دانشگاه گیلان 0000-0001-5111-1075 احمد جانسیز عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی Journal Article 2019 08 18 The victory of the Islamic Revolution of Iran in 1979 led to a profound and fundamental transformation in the relations between Iran and the United States. Under the Influence of the transformation, the United States lost its former position as the most active country in Iran's foreign policy. Meanwhile, issues such as the human rights, the proliferation of nuclear weapons, the missile programs and regional policy of Iran have been at the heart of the conflicts of both sides. Human rights are an integral part of international law, which has an institutional structure and is an integral part of political, economic, social, and cultural action and reactions around the world. Countries have accepted it for the promotion and protection of human rights and committed to support that. Different perceptions of the United States and the Islamic Republic of Iran have shaped the categories of power and identity on the differences and disagreements between the two sides in the field of human rights issues. Regarding to this, the present article seeks to answer the main question that the human rights disputed between Iran and the United States can be explained in the light of theoretical and analytical structures. To answer this main question and achieve the research goals, this quest seeks to study the effects of identity and power for the political behaviors of the two countries using the discourse analysis method and referring to the constructive theoretical propositions and neorealism. The Findings show that in their human rights conflict the two countries have used two aspects of power or identity in accordance with the conditions. پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 باعث ایجاد تحولی عمیق و اساسی در روابط ایران و آمریکا شد. تحت تأثیر تحول یادشده، آمریکا جایگاه سابق خود به­عنوان فعال‌ترین کشور در عرصه­ ی سیاست خارجی ایران را از دست داد. در این میان، موضوعاتی چون حقوق بشر، اشاعه­ ی سلاح­ های هسته­ ای، برنامه­ ی موشکی و سیاست منطقه ­ای ایران در کانون مناقشات دو طرف قرار داشته است. حقوق بشر بخش قوام­ یافته­ ی حقوق بین­ الملل بوده که ساختاری نهادی دارد و جزء لاینفک کنش و واکنش­ های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در سراسر جهان است. کشورها برای ترویج و حمایت از حقوق بشر آن را پذیرفته و متعهد به حمایت از آن شده­ اند. برداشت و تلقی متفاوت ایالات متحده ­ی آمریکا و جمهوری اسلامی ایران از مقولات قدرت و هویت بر تمایزات و اختلافات دو طرف در حوزه ­ی مسائل حقوق بشری شکل داده است. در این ارتباط، مقاله­ ی حاضر درصدد پاسخ به این پرسش اصلی است که مناقشه­ ی حقوق بشری ایران و آمریکا در پرتو کدام سازه­ های نظری و تحلیلی قابل تبیین است؟ برای پاسخ به این پرسش اصلی و دستیابی به اهداف پژوهش، این جستار با استفاده از روش تحلیل گفتمان و استناد به گزاره­ های نظری سازه­ انگاری و نئورئالیسم، به دنبال بررسی تأثیرات هویت و قدرت بر رفتارهای سیاسی دو کشور است. یافته­ های پژوهش نشان می ­دهد که دو کشور در منازعه­ ی حقوق بشری خود به تناسب شرایط از دو محور قدرت یا هویت بهره گرفته­ اند. https://piaj.sbu.ac.ir/article_99837_6411b40320f35aac71f2a11308686aec.pdf